“Ik zat op de havo op het Gomarus in Gorinchem en ging er elke dag op de fiets vanuit Brandwijk naartoe. Ik wilde altijd al juf worden dus na het eindexamen ging ik naar de pabo. Ik heb vier jongere zusjes en we speelden vaak schooltje”, vertelt Wimke de Jong (24), docent Maatschappijleer op het VLC in Hoevelaken. “Die pabo viel echter tegen. Ik haalde alles op het nippertje. Toen kwam corona, maar thuis lessen volgen was niets voor mij. Mijn moeder zei op een gegeven moment: ‘Ze zoeken op het Van Lodenstein College een onderwijsassistent bij beeldende vorming, solliciteer daar maar, want aan de slag gaan is beter dan hertentamens maken.’”
Zelf voor de klas
Wimke volgt het ouderlijk advies, solliciteert en wordt aangenomen. Ze mag direct bij beeldende vorming aan de slag en start de instructeursopleiding op MBO Amersfoort. Eén dag naar school, drie dagen werken op het VLC en links en rechts invalkracht in het basisonderwijs op allerlei scholen. Haar dagen zijn goed gevuld. Wimke: “En toen kwamen er in het tweede jaar een paar lesuren Maatschappijleer vrij.” Ze pakt de kans om zelf voor de klas te staan met beide handen aan.

“Het is zo mooi om een gesprek van hart tot hart te hebben. Én er is veel gezelligheid, het is gewoon heel leuk werk.”
Wimke de Jong – docent maatschappijleer
Veel energie
Al snel weet Wimke: dit is het! Ze start daarom de docentenopleiding aan de Hogeschool Rotterdam. Dat betekent: twee avonden per week naar school, naast alle andere werkzaamheden. “Maar ik woon nog thuis, dus het is goed te doen. En ik heb gelukkig veel energie.” Inmiddels is die opleiding bijna afgerond. Ze werkt drie dagen als docent op het VLC in Hoevelaken en twee dagen bij de SGP-Jongeren. Daarnaast vult ze de vrije uurtjes met klussen aan haar nieuwe huis.
Prachtige gasten
Het VLC in Hoevelaken heeft geen brugklassen. Hier volgen leerlingen uit vmbo 3 en 4 praktische en theoretische lessen in één van de zes profielen. “Prachtige gasten”, zegt Wimke enthousiast. “Het zijn geen kinderen meer; ze gaan over een of twee jaar aan het werk. Veel leerlingen hebben al een bijbaan. Deze jongens en meiden denken over veel dingen na. Tijdens een les heb je soms een onverwacht open gesprek over relaties, seksualiteit en geloof.”
De praktisch ingestelde leerlingen zijn in hun communicatie behoorlijk direct, ook naar elkaar toe. Wimke: “Ik vind dat zingen bij de dagopening hoort, maar dat viel bij een klas met jongens niet mee. Ik vertelde nog: één keer zingen is twee keer bidden. Mopperend zongen ze de eerste keer heel zachtjes mee. De volgende les zei een van de leerlingen: ‘Hé, hou allemaal je mond, zingen! Je weet toch wat ze gezegd heeft.’”
Van hart tot hart
Wat is Wimkes drijfveer om te werken in het onderwijs? “Contact hebben met jongeren, iets voor ze kunnen betekenen. Ik snap vaak waar leerlingen mee lopen en sta heel dicht bij ze, ook door mijn leeftijd. Het is zo mooi om een gesprek van hart tot hart te hebben. En er is veel gezelligheid, het is gewoon heel leuk werk.” Over haar werkgever is ze trouwens ook te spreken. “Op het VLC is alles gewoon goed geregeld en heb je een vraag, dan staat er altijd iemand voor je klaar.”




Bekijk #docentvlogt!
