Het verhaal van Kees Buijs
Een open venster
“Collega’s zeiden pas tegen me: je zit hier goed. En zo voelt het ook.” Kees werkt inmiddels 19 jaar in het onderwijs. Hij ervaart dat het mooiste van zijn vak niet in de boeken staat, maar zit in de gesprekken bij de deur, de openheid in de klas en de momenten waarop er ineens een venster opengaat.”
Van basisschool naar vo
Kees werkt inmiddels 19 jaar in het onderwijs: negen jaar in het basisonderwijs en tien jaar als godsdienstdocent op het VLC. Dit schooljaar maakte hij de overstap van locatie Hoevelaken naar Amersfoort.
Toen Kees tijdens zijn werk als meester een theologische universitaire opleiding startte, ging hij wat om zich heen kijken. “Tijdens mijn studie kwam er een vacature voor godsdienstdocent op het VLC in Hoevelaken voorbij. We moesten verhuizen en alles kwam tegelijk. Dit was het: de liefde van mijn hart.”
Acht jaar lang studeerde hij theologie naast zijn werk. “Best pittig, maar ongelooflijk waardevol. Je gaat door de hele geschiedenis van de geloofsleer heen. Het heeft me gevormd als mens én als docent. Nu, in de bovenbouw, gebruik ik die inhoud dagelijks. En je hebt het met leerlingen over de belangrijkste dingen van het leven: hoe zal ik rechtvaardig verschijnen voor God en hoe leer ik de Heere Jezus persoonlijk kennen als mijn Zaligmaker.”
#docentquote
“Als je fris voor de klas staat, hart voor leerlingen hebt en bewogen bent met het vak, dan komen ze mee”
De leerling écht zien
Kees woont in Elspeet, is getrouwd en heeft drie jongens in de basisschoolleeftijd. Zijn drive komt niet uit boeken, maar uit relaties. “De mooiste momenten zijn vaak klein: een kort gesprekje bij binnenkomst, een blik, een opmerking waardoor je voelt: hij zit ergens mee. Als leraar mag je daar iets mee doen. Niet altijd oplossen, maar wel zien. Leerlingen waarderen dat meer dan je denkt.”
Twee uur eerlijk praten
“Nergens anders kun je twee uur per week zo eerlijk met jongeren praten over wat er écht toe doet. Het vak godsdienst heeft een prominente plek bij ons op school. Niet voor niets sturen ouders hun kinderen naar een reformatorische school. Identiteit wordt juist hier overgedragen. Tegelijkertijd moet je realistisch blijven: niet elke leerling komt gemotiveerd of enthousiast binnen. Toch geloof ik dat motivatie volgt als je zélf gemotiveerd bent. Als je fris voor de klas staat, hart voor leerlingen hebt en bewogen bent met het vak, dan komen ze mee.”
Hij benadrukt dat godsdienst een volwaardig vak is. “Het is geen evangelisatieproject. Het is theologisch doordacht onderwijs, met stevige toetsing. Je moet inhoud kunnen overdragen én aansluiting vinden bij de leefwereld van jongeren.”
“Nergens anders kun je twee uur per week zo eerlijk met jongeren praten over wat er écht toe doet”
Kees Buijs – docent godsdienst
Een les die binnenkwam
In een pittige 2 havo-klas schreef Kees op het bord: Wat is een goede leraar? Hij vertelt erover: “Leerlingen schetsten een mooi profiel. ‘Een goede leraar heeft begrip voor de leerling in welke situatie dan ook en heeft ook geduld met zwakke leerlingen.’ Samen trokken we een lijn naar de Heere Jezus als grote Profeet en Leraar. Zijn geduld, ontferming en begrip. Het grote voorbeeld voor een aardse leraar. Er ontstond echte openheid en er werden persoonlijke vragen gesteld. Op zulke momenten gaat er even een venster open. Heel bijzonder.”
Door de ogen van leerling Shawn
Leerling Shawn schuift tijdens het gesprek even aan en vertelt zonder aarzelen wat volgens hem een sterke godsdienstles nodig heeft: “Interacties en discussies, daar leer je apologetiek van — het verdedigen van het christelijk geloof — én logisch nadenken. Dat geeft echt inzicht.”
Hij vindt het vak bovendien waardevoller dan veel leerlingen beseffen. “Je moet leren kijken door de ogen van iemand die niet gelooft, anders wordt het later lastig om gesprekken te voeren. Dit vak helpt je daar echt bij.”
Ook over de rol van de docent is hij duidelijk: “Rust en natuurlijk gezag, een goede balans tussen uitleg en zelf werken, en gewoon de juiste tools om een toets voor te bereiden. Dat helpt!”