Geen moment spijt
“Ik werkte eerst twintig jaar als timmerman en voorman in de bouw. Tijdens de bouwcrisis in 2014 maakte ik de overstap naar een mengvoederbedrijf. Eerst als operator en later als teamleider in de productie. Op een gegeven moment vroeg ik mij af: wil ik dit altijd blijven doen? Juist op dat moment stond er een personeelsadvertentie in de krant: het Van Lodenstein College zocht een hoofdconciërge. Daar heb ik wel zin in, zei ik tegen mijn vrouw. Ik werd aangenomen en ben op 1 januari 2025 begonnen. Van die overstap heb ik geen dag spijt gehad”, vertelt Gijs Floor, hoofdconciërge van VLC-locatie Barneveld.
Elke dag is onvoorspelbaar
Wat doet Gijs samen met zijn collega-conciërges? “Aan het begin van de dag zijn we altijd buiten, voor de veiligheid van de leerlingen. Daarna zijn er allerlei verschillende werkzaamheden: onderhoud van technische installaties, terreinonderhoud, begeleiding van de nieuwbouw, facilitaire werkzaamheden, BHV en het organiseren van een eventuele ontruiming. Ja, geen dag is hetzelfde hier. Ik houd daar wel van, dat onvoorspelbare. Natuurlijk houden we ook de hele dag toezicht op de leerlingen. Er lopen hier zo’n 1.000 leerlingen rond en die halen weleens kattenkwaad uit. Maar ja, dat deed ik zelf vroeger ook, dus ik begrijp ze wel.”
Wat zit er achter gedrag?
Het blijft op een middelbare school anno 2026 niet bij kattenkwaad. Soms gaat het een stap verder en overschrijden leerlingen met hun gedrag grenzen. Dan komt de pedagogische kant van het conciërgewerk in beeld. “Sommige leerlingen zie je eigenlijk niet, andere leerlingen juist wel en die laten soms negatief gedrag zien. Van de week nog: een leerling hield zich niet aan de regels. Dan geef je allereerst duidelijkheid over wat wel en niet kan. Daarna is voor mij de vraag: wat zit er achter zijn of haar gedrag? Dan ga ik gewoon naast een leerling zitten en praten. Soms zie je dan het verdriet in de ogen, bijvoorbeeld omdat er thuis veel speelt. Op zo‘n moment wil ik er voor die jongere zijn en een luisterend oor bieden. Zo nu en dan praat ik hier nog even over door met een collega-docent. Samen willen we ervoor zorgen dat leerlingen zich gezien en veilig voelen bij ons op school.’’
Je overlegt hier wat meer, de lijntjes zijn soms minder kort. Maar het mooie is: je doet het samen, vóór de leerling
Gijs Floor – hoofdconciërge
Brommers kijken, meneer
De reformatorische identiteit van het VLC is waardevol voor Gijs. Hij voelt zich er ‘als een vis in het water’. “De Bijbel leert ons dat we zorgvuldig met spullen moeten omgaan. Dat houden we leerlingen ook voor. Wees zuinig op de Bijbels en andere materialen in het schoolgebouw, zeggen we tegen hen. Ook zie je dat bij leerlingen de normen in het taalgebruik verschuiven. We proberen ze aan te spreken op wat ze zeggen.” Daarbij is Gijs meer van het praten dan van het straffen, hoewel dat laatste soms ook nodig is. “Ik kijk altijd naar de leerling en de situatie. Pas zat een jongen in de aula op zijn mobieltje. Dus ik zeg: wat doe je? ‘Brommers kijken, meneer’, was zijn antwoord. Dan kun je natuurlijk zijn telefoon innemen, maar je kunt er ook even over praten.”
Samen ervoor gaan
De eerste periode was het schoolleven voor Gijs Floor ‘wel even wennen’, na dertig jaar bedrijfsleven. “Je overlegt hier wat meer, de lijntjes zijn soms minder kort. Maar het mooie is: je doet het samen, vóór de leerling. Met directie, teamleiders, docenten en conciërges willen we dat leerlingen het naar hun zin hebben en met plezier naar school gaan. Daar doen we het voor. Als ik de eerste dagen na de zomervakantie door het gebouw loop en de leerlingen zijn er nog niet, dan mis ik ze echt. Dat geldt nog meer als ze na het tweede of derde jaar hier weggaan. Hoe ouder ze worden, hoe beter de relatie.”