Het verhaal van
Carina
den Braber
Carina den Braber is mentor van de trajectklas: ‘Jongeren zijn niet de jongere die je verwacht. Het motiveert mij om hen te begeleiden en te ontwikkelen, in het bijzonder de leerlingen die net wat meer aandacht en begeleiding nodig hebben.’ Op dit moment werkt Carina al bijna 8 jaar bij het Van Lodenstein College in Barneveld.
Als Carina de overstap naar het onderwijs maakt, start ze eerst als onderwijsassistent. Om daarna al snel door te groeien naar mentor rebound. Inmiddels is zij mentor van een trajectklas. Ze vertelt: ‘De autonomie en de uitdaging die ik nu krijg in dit team, maken dat ik me dit werk nog heel lang zie doen’.
In 2016 staat Carina op een kruispunt wat haar carrière betreft. Eerder volgde ze een opleiding MBO-2 tot gastouder, maar werkte daarna als jobcoach en re-integratieconsulent. Ze had hier veel vrijheid om dingen zelf te organiseren. Dit wilde ze graag behouden in haar nieuwe baan en daarnaast wilde ze graag met jongeren aan de slag.
Het Van Lodenstein College kwam in beeld en zoals ze zelf zegt: ‘Ze gaven mij de kans om eerst te starten als onderwijsassistent. Het was moeilijk om te bepalen wat bij me paste. De school dacht goed mee en bood maatwerk om tot een geschikte functie te komen. Het beviel me zo goed, dat ik al snel behoefte had aan meer uitdaging. Nu ben ik mentor van de trajectklas.’
Mentor trajectklas
Als mentor van een trajectklas ben je verantwoordelijk voor een klas van ongeveer vijftien leerlingen voor wie het niet mogelijk is om in het reguliere onderwijs mee te doen. Dat komt door mentale uitdagingen die deze leerlingen hebben, je kunt dan denken aan autisme, ADD of ADHD. De loopbaan van Carina laat zien dat zij altijd al deze jongeren een warm hart heeft toegedragen. Carina: ‘Dat komt omdat jongeren anders zijn dan je van hen verwacht. Zelf heb ik ook altijd meer affiniteit gehad met de jongere die buiten het gemiddelde valt. Mijn doel is om hen een plek te geven in de maatschappij waar zij zich verder kunnen ontwikkelen.’ Dat maakt dat ze in deze rol helemaal op haar plek zit.
Studeren en werken
Naast deze baan startte Carina in 2018 met de studie Docent Omgangskunde aan Hogeschool Utrecht. Ze wil niet het idee geven dat het allemaal makkelijk is gegaan, voor haar was het een uitdaging om dit allemaal mogelijk te maken in combinatie met het gezin. En het is haar gelukt! Door studie en werk wat de nodige aandacht vraagt, was het een pittige periode. ‘Voor mij was het fijn dat ik een goede studiegenoot had. Hierdoor wist ik het vol te houden. Want elke week spraken we elkaar via teams om te werken aan opdrachten. Dat was een goede stok achter de deur. Het is echt even doorbijten wat mij betreft.’
Uitdaging
Als mentor of docent is het cruciaal om een hart te hebben voor leerlingen. In de trajectklas zitten zorgleerlingen die ieder op hun eigen manier uitdagingen hebben. Als docent moet je oog hebben voor het welbevinden van de leerlingen en bouw je een relatie met hen op. ‘Ik merk bij mezelf dat de leerlingen in mijn klas een speciaal plekje hebben in mijn hart. Wanneer er iets gebeurt dan raakt me dat’.
Als de leerling zich veilig en goed voelt kan er pas sprake zijn van leerontwikkeling. Het uiteindelijke doel is dat zij een plek vinden in de maatschappij die bij hen past.
‘Je merkt dat de problematiek toeneemt, bijvoorbeeld door complexe thuissituaties of het gemis van een vaderfiguur. Ook smartphonegebruik zorgt ervoor dat leerlingen meer prikkels ontvangen, wat negatief gedrag versterkt’, vertelt Carina. Als mentor werk je ook nauw samen met ouders en waar nodig met hulpverleners. Regelmatig contact met hen is nodig om ‘samen stappen te kunnen maken met een leerling.’
Carina benoemt dat ze veel vrijheid ervaart om nieuwe initiatieven op te zetten. ‘Zo hebben we inmiddels een boekenbox, spelletjes en puzzels in de klas. Op die manier bieden we leerlingen alternatieven om te ontspannen en geeft het Carina de uitdaging waar zij naar op zoek is.’
‘Ik merk dat de leerlingen in mijn klas een speciaal plekje hebben in mijn hart. Wanneer er iets gebeurt dan raakt me dat.’
Carina den Braber
Mentor trajectklas
Het team
Carina ervaart dat ze werkt in een hecht team. ‘Doordat we te maken hebben met gedragsproblematiek is het belangrijk dat we als team onvoorwaardelijk op elkaar kunnen bouwen en elkaar helpen in het begeleiden van de leerlingen. Een goed voorbeeld is dat we werken met ‘geweldloos verzet’. Dat betekent dat we op een geweldloze manier omgaan met situaties door bijv. de verantwoordelijkheid van gedrag bij de leerling laten en daardoor discussie over een regel of afspraak te vermijden. Hierin moet je gezamenlijk optreden zodat de leerlingen weten wat ze kunnen verwachten. Iedereen heeft in het team een eigen taak maar we doen het uiteindelijk met elkaar’.
Perspectief
Het belangrijkste voor Carina is dat leerlingen inzien dat ze mogen zijn wie ze zijn en dingen mogen doen op hun eigen manier. ‘Als je je best hebt gedaan, heb je genoeg gedaan. Ik hoop dat ze dit meenemen naar de toekomst, omdat hun weg met uitdagingen niet uitmaakt voor wie ze zijn. We zijn allemaal geschapen zoals onze Schepper het voor ons het beste vond. In onze ogen wijkt iets misschien soms af maar in Zijn ogen is het precies goed’.