“Het is het contact met leerlingen dat mijn werk zo bijzonder maakt,” begint Paulien stralend. “Iedere dag is anders, en juist die dynamiek houdt me scherp.” Al vijftien jaar staat ze voor de klas op het Van Lodenstein College (VLC), het grootste deel daarvan in Amersfoort. Haar liefde voor de Franse taal is diepgeworteld, maar het is vooral de dynamiek van jongeren waar ze voldoening uit haalt. “Ik wil leerlingen niet alleen kennis bijbrengen, maar ook inspireren en helpen groeien.”
De sprong naar de bovenbouw
Paulien begon haar onderwijsloopbaan in de onderbouw, maar inmiddels staat ze alweer drie jaar voor de klas in de bovenbouw van het vwo. “Het was een mooie stap, want ik kan vakinhoudelijk echt de diepte in. Het gaat niet alleen om de taal, maar ook om literatuur en zelfs filosofische onderwerpen, zoals identiteit en atheïsme.” Haar ogen glinsteren als ze vertelt over de leerlingen die ze om zich heen heeft. “Het zijn slimme rakkers, en dat maakt het lesgeven ontzettend leuk.”
#topquote
“Het zijn slimme rakkers, en dat maakt het lesgeven ontzettend leuk.”
VLC-roots
Pauliens roots liggen ook op het VLC, waar ze het vwo volgde met een vakkenpakket gericht op natuur en gezondheid. “Ik wilde verloskundige worden, maar ik heb veel slaap nodig. Het onregelmatige leven van een verloskundige zou waarschijnlijk te intensief zijn.’’ Tijdens de lessen op het VLC kreeg ze liefde voor de Franse taal, en die liet haar niet meer los. “Ik vond de literatuur fantastisch en besloot vervolgens om Frans te gaan studeren. De studietijd vond ik een geweldige ervaring. Je kunt je volledig verdiepen in wat je interessant vindt, en dat is iets wat ik iedereen aanraad: geniet van die jaren, kijk eens goed om je heen, grijp de kansen die je krijgt en neem de tijd om je te ontwikkelen.”
Na haar bachelor Frans aan de Universiteit Utrecht rondde ze ook een master in onderwijs af. Ook studeerde ze een tijdje in het buitenland met de Erasmusbeurs.
Motiveren
Wat trok Paulien aan in het onderwijs? “Ik houd van de interactie en het contact met de leerlingen. Het is mooi om te zien hoe leerlingen meters maken, hoe de kennis écht binnenkomt. Daarbij is een band opbouwen met leerlingen ook ontzettend belangrijk. Dat is waar ik het voor doe.”
Het overbrengen van haar vak blijft een mooie uitdaging. “Het is prachtig als je leerlingen ziet groeien in zowel literatuur als grammatica. Het blijft hard werken en soms is maatwerk niet altijd haalbaar, maar ik wil iedere leerling gemotiveerd houden.” Paulien legt de nadruk op de diversiteit in werkvormen die ze aanreikt om de stof toegankelijk te maken voor elk type leerling.
“Jarenlang heb ik een grote, ronde fietsbel gebruikt als stiltesignaal. Beetje gek misschien, maar uitermate praktisch!”
Stilte door fietsbel
Als het om lesgeven gaat, draait het voor Paulien niet alleen om de grote dingen, maar ook om de kleine momenten tussendoor. “Jarenlang heb ik een grote, ronde fietsbel gebruikt als stiltesignaal. Beetje gek misschien, maar uitermate praktisch!” Ze voegt met een glimlach toe dat ze tegenwoordig zonder bel ook de klas stil krijgt.
Gouden momenten voor Paulien zijn bijvoorbeeld het ontdekken van een verborgen stadspark tijdens een excursie in Parijs of het behalen van een 5,6 door een leerling die keihard heeft gewerkt. “Ook de gesprekken met leerlingen, bijvoorbeeld over de toekomst of zelfs circulair leven en tweedehands spullen, geven betekenis aan mijn werk. Het is intensief, maar ik houd van deze job.’’
Tekst gaat verder onder de foto
Betrokkenheid en loslaten
Werken op een school bestaat niet alleen uit lesgeven. Er is ook veel contact met collega’s onderling. “Er is in Amersfoort veel jonge energie. Er komen regelmatig nieuwe mensen bij en dat zorgt voor een gezellige, dynamische sfeer.” Ze merkt op dat iedere docent een heel eigen stijl van lesgeven heeft. Maar: ‘’Iedereen binnen het team heeft het hart op de juiste plek en wil er echt voor de leerlingen zijn.’’
In haar jaren als docent heeft Paulien geleerd om meer balans te vinden tussen betrokkenheid en loslaten. “Je kunt niet alles oplossen voor leerlingen. Soms kun je hen een duwtje in de juiste richting geven en ze dan laten gaan. Dat vond ik in het begin wel lastig.” Haar geloof speelt hierin een belangrijke rol: “Alles wat ik doe, komt de Heere toe. Ik probeer in mijn lessen en omgang met jongeren iets van Zijn liefde uit te dragen.”